Crave*

"ฉันใจร้าย? นั่งบนตักฉันแล้วอ่านนิยายโป๊ด้วยกันนี่นายไม่ได้ยั่วฉันอยู่หรอกเหรอ?" ผมยังคงนวดคลึงหน้าอกด้วยมือข้างหนึ่งมืออีกข้างลูบไล้เอวเคลื่อนลงต่ำเรื่อยๆ

"วะ..วาย..ไม่ใช่โป๊..อ๊าาาา!!!" ฝ่ามือของผมรูดรั้งกางเกงขาสั้นของเจมส์ลงแล้วกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่ดุนดันออกมาจากกางเกงตัวเล็กนั่นสักพักแล้วมือบางปล่อยหนังสือนิยายร่วงลงบนพื้นเสียงหวีดหวานครางกระเส้าดังลั่นห้องพักที่อยู่กันแค่สองคน 

"สำหรับฉันมันคือนิยายโป๊"

นิ้วมือข้างหนึ่งยังคงทำงานไม่หยุดบดคลึงตุ่มติ่งไตปัดป่ายขยี้อารมณ์จนเสียงหวานครางเสียงแหบพร่ามือที่เลื่อนกอบกุมด้านล่างยังรูดรั้งลูบวนจนส่วนอ่อนไหวของเจมส์มีน้ำปริ่มออกมามือของคนตัวเล็กกว่าทำได้แค่ดันมือแกร่งออกแต่เรี่ยวแรงทั้งหมดหายไปเมื่อฝ่ามือใหญ่เริ่มเร่งความเร็ว

"อ๊ะ..อ๊าา.."

"'ตรงนี้แฉะหมดแล้วอยากให้ฉันช่วยไหม' มันไม่ได้เขียนไว้แบบนี้เหรอ?"

"อ๊ะ..อื้อ..แต่..เจ..อ๊า.."

"ฉันจะหยุดถ้านายต้องการ"

"ไม่!..อย่า..หยุดนะ.."

คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองผมและพูดได้แค่นั้นผมก้มลงช่วงชิงลมหายใจนั้นทันทีเจมส์ครางฮือในลำคอในขณะที่มือของผมยังไม่หยุดบดขยี้ติ่งเนื้อที่ยอดอกและกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่ฉ่ำเยิ้มแทบล้นออกมาดูดกลืนเสียงครางหวานไว้ให้ฟังได้เฉพาะผมคนเดียวสอดมือรวบเอวบางยกขึ้นแล้วใช้มืออีกข้างปัดปากกาและชีทเรียนลงจากโต๊ะหนังสือทั้งหมดแทนที่ด้วยบั้นท้ายนิ่มๆของคนตัวเล็กที่ผมชอบขย่ำหัวนมสีชมพูหวานเหมือนลูกอมถูกผมดูดกลืนไปทั้งหมดเสียงครางหวานสะท้านและใบหน้าหวานหยาดเยิ้มก้มมองผมที่กำลังแลบลิ้นโลมเลียหน้าอกบางริมฝีปากขบเม้มจนคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือกพร้อมกับโอบรอบคอของผมเจมส์แหงนเงยมองเพดานแล้วสูดลมหายใจเข้าแต่ผมกลับสะกัดลมหายใจโดยสอดนิ้วเรียวสองนิ้วเข้าช่องทางสีอ่อนค่อยๆดุนดันเข้าไปเชื่องช้าน้ำตาเม็ดเล็กผุดขึ้นที่เรียวตากลมสวยผมจูบซับน้ำตานั่นเสียงครางหวานถูกผมดูดกลืนเมื่อเจมส์อ้าปากผมตะหวัดลิ้นวาดไปทั่วโพลงปากและดูดดึงลิ้นเล็กๆที่พยายามตอบโต้จูบของผมแบบเงอะๆงะๆนิ้วที่เปิดช่องทางสะกิดผ่านจุดกระสันเจมส์ครางหวีดในลำคอและกระตุกกึกทำให้ผมยิ้มกริ่มทั้งๆที่ริมฝีปากยังคงจูบกลีบปากบางไม่หยุดริมฝีปากอวบอิ่มของเจมส์ขึ้นสีแดงธรรมชาติโดยไม่ต้องเติมแต่งและต่อไปมันคงบวมในไม่ช้าผมกดย้ำจุดกระสันนั้นถี่ยิบเจมส์ครางหวานมากขึ้นแอ่นหน้าอกใช้ฝ่ามือขยุ้มชายเสื้อผมจนยับยู่ยี่เสื้อยืดอามานี่ราคาแพงแทบไม่หลงเหลือทรงเสื้อในเมื่อโดนเจมส์ขยุ้มจนแทบขาดช่องทางสีอ่อนผ่อนคลายมากขึ้นเจมส์ที่เริ่มชินขยับโยกบั้นท้ายเข้าหานิ้วมือที่ผมเพิ่มจำนวนไปสามนิ้วคนตัวเล็กที่ฤทธิ์เดชมีไม่น้อยกำลังทำให้ผมแทบคลั่งตายใบหน้าหวานหยาดเยิ้มเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ผมถอนนิ้วออกมาก่อนจะค่อยๆร่นกางเกงนอนขายาวของตัวเองลงค่อยสอดใส่ความเป็นชายกดให้ลึกที่สุดเสียงครางหวานหูถูกเปล่งซ้ำแล้วซ้ำเล่าบทรักยังคงดำเนินต่อไปแต่บทนิยายที่ถูกทิ้งไว้บนพื้นไม่จำเป็นสำหรับตอนนี้เพราะบทประพันธ์ที่แท้จริงที่เกิดขึ้นล้วนเกิดขึ้นเองโดยไม่ต้องแต่งมีตัวละครเอกสองคนที่แสดงคือผมและเจมส์

นิยายต่อให้สนุกแค่ไหนแต่ตัวจริงอยู่ข้างหน้าแบบนี้ยังเมินเฉยได้ก็คงตายด้านไปแล้ว

หรือไม่จริง..?

[END]